Delirme Saatleri 2

DELİRME SAATLERİ

 

2-

 

Bırakın beni

Yok artık bir kez işittiğim o deniz

Bir yusufçuk gibi çekildi aramızdan

Buğday tarlalarının ortasında kaldık biz

Rüzgâr ne yandan çevirse günümüzü

Orada kıpırdayıp dururdu dilimiz

Akşamın üzerinden ürperip içerime

Sözde delirirdim kusarak sokaklarını şehrin

Yok oldu bir kez işittiğim o deniz

 

Bırakın beni

Gelip geçer bitmez sandığımız ömrümüz

Hangi pınarın altında köpürsek de durmadan

Bir daha açılmaz mı hüznümüz

Bir kez çıksam şu mağaramdan

Bir çıksam delirerek ortaya

Kim olduğumu sormaya başlarsınız ardımdan

Ardımdan yoksulluk kalacak oysa

Üstüme titreyen güz

Ve yırtık gömleğim

Benim olmayacak nasılsa

Aşk kimsenin olmayacak henüz

 

Bırakın beni

Bir yusufçuk aşkına bırakın

Her akşam bin bir kelebeğin daha uçup

Dönmeyeceğini bilmek acıtır mı beni

Dua ederek hazırlayın atımı

Atımı böylece hazırlayın

Yol böylece uzun

Beni şimdi gören narin kadınların avuçlarına

Yağmur yağmaz mı sanırsın

 

Beni ansızın bırakın

Belki yoksul kalacağım sonunda

Belki de dinmeyecek uğultum.

 

Selim ERDOĞAN

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !