emraz

emraz

 

nerede kaldın meleklere gülümseyen çocuk

avlumun soluk güvercini nerede kaldın

sen şimdi ellerini toplayıp yağmurla oynaş

sus, adını sakın ve sadece kapıya yaklaş

arrafda arama atları, koştur ve ışıt mağaramı

önce etrafı dolaş

sonra bakraçlardan akan serin suların sesini düşle

ben şimdi kendimleyim yine

yalnızım, yalnızlık  bildiğini yapıyor işte

ansızın buluyor esrarını karanlığa sarılmanın

yüreğimde gizliyor sesimi

önüme düşen kuşlarla irkilip birden

ölümü birlikte düşünmek ne zor bir bilsen

nereden seslensen de ey meleklere gülümseyen çocuk

ben oradan kendime yetişirim

nasılsa adı bir kez göçebeye çıkmış yağmur tanesiyim, yetişirim

ama ben kayboldum, efras kayboldu

sen ara ve sen bul beni.

 

üstelik bugün cuma ertesi

gerd-i siyah bulunmaz kuşluğunda

üstelik bugün mahcup gün ve az da füruzan

ama sonbahar dolaşsa da ardından

keşke birden dursaydı

kalabalığa karışır gibi ölüler dursaydı

sen görmezdin bizi, yağmur dursaydı

yüzümüzse buğulu aynalarda kalırdı o dursaydı

çınar altında kalmış sokaklardan çıkar da

yere çakılan gölgelerin kokusuna bürünür toygar

yine de sesleri şaşırtır bizi

her gün yağar ve her gün şaşırtır efkâr

arsızlık ölülerden bize artakalan şey olur

sanki bakar da duymaz bizi, o dursaydı

ölü kim, yaşayan kim şaşırtır

bir kez yağmur dursaydı

 

aah! sokak verandalarından yükselen o füsun

buhurumeryem ve taflan ve enginarla

ve râyihasıyla bir kasabanın

ve efkârın ırmağında

feleğin germü serdini görmüş olan ben neyin peşindeyim

ve essah ve raşan olan o şey nerede sevdiğim,

öptüğüm hüzün siyah beyaz bir resimden mi çiseler ömrüne,

meğer güz odalarında kalırmış, ergen kızlara şehvet yerine

kır lâlesi, düğün çiçeği  ve unutmabeni bırakmak bir kez

kalmadı yağmurun kokusunu aramak hayıt başaklarında

oysa ben yaklaştıkça açılan karanlık kapıların arkasından

vadilere doğru bir rüzgârın sesine kulak verdim ki

böylece yok olsun emraz

böylece herkes bilsin yürüyüş nereden başlar ve

hangi ölüm kimin peşini bırakmaz

 

nasılsa dönmüş dolaşmışım da

topuklarımızdan kalkan toz duman arasında

revân olmuşum yollara

bilmeden kendi sokağıma çıkmışım yeniden

ve ara ve bul beni

ben kayboldum, efras kayboldu

sen neredesin.

 

2004

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !