güz

güz

 

çünkü güzdü ve üşümezdi serüvenim

ömrümün içerimde dövündüğü bir gecede

kaybederdim en gizli yerlerini nehrin

ıhlamur yapraklarını kurutan neftî bir gürültüyle

hüznün saçları sıvazlanır, ben

fayton sesleriyle dinelirdim pencerede

 

kan rengi bir kuş geçti ellerimden

yaralı bir yağmur tanesiydi alıkoydum

sakladım bir akşamın arkasında

kuru bir yaprak gibi damarlarımda

bir tütün yarası kadar acılı olan

kar müziğine dayanmaksa bir akşamın-

arkasında sakladım

 

sahil kuşlarını uçurtan ve hüznü ayartan bir gecede

şimdi sırtını rıhtımlara yaslayan

yağmurun serinlettiği bir gecede

teslim ol kalbim, bir ayetle başlıyor sabah

 

bismillah.

 

1990

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !