yeniden

yeniden

 

sanki  bıraktığım yerde kalmış ömrüm

avuçlarımın içinde kalan kana bakıp

sadece gülerek terk etmeliyim içerimi

derin karanlıkların derin köşelerinde varoluşumun

ateşini yaklaştırarak görünmez kılmalıyım dünyaya açılan kapımı

bir karıncayı kendi kahverengi yolculuğuna bırakıp meselâ

yüreğimi istemeliyim senden, yüreğimi  istesem vermez miydin.

 

bir efkâr gibi süzülür yüzünden bu yağmur, çünkü yolcuyum

toprağın sesi için saklandığım avuçlarımda dolaşır ömrüm

hüznümse kurtulur zindanından, korkarım da bir daha bakamam

bakamam arkama,  ya çağırırsa uçsuz bucaksız kollarına

yolcuyum, yağmur tanelerine yaslanarak yakınlaşan bir şehrin

ışıklarını gördüğümde sarılırım boynuna rüzgârın

hüznümü istesem vermez miydin.

 

bırakıp sıcak koynunda toprağın

derin bir maceraya mı at koştursam içerimden

ben yürüyen bedenlerimizden başladım  konuşmaya

bir karanlığın bilgisini tam da bulduğum anda

çığlıklarına sığınmadan aklımın arka sokaklarında yürüdüm

durdum bakmadan arkama, durdum duracağım yerimi bilerek

aklımı istesem vermez miydin.

 

‘artık annen bugün nasıl, diyemeyeceğim’

kırlangıcın  kanatlarını kaldırıp bir tipiye direnmesi gibi bir şey bu

minik avuçlarımızdan gülerek çıkarmak bir kardeleni

nasıl da geçiyor zaman, yenildiğimizi bilerek

çekilip evimize, yalnızlık yeniden, sessizlik yeniden

sensizlik yeniden, kimsesizlik yeniden

kendimi istesem vermez miydin.

 

ölümün o muhteşem sesini duyurmakla başladı kar

sararmış bir çınar yaprağı da olsa, kalbimiz kadar yer kaplar

sessizce sürüklenip gideriz, bakamayız arkamıza

‘dışarıda kar var’ diyen sesini duymamak için annemin

koşarız yine de bulutlara gömülü gri tepelerine şehrin

bir ırmakta ıslanan ayaklarımız hatırlatır ismini, ağlarız

çözülür bağı dizimizin, izini görmekten korkarız, sesini

                                                                                  duymaktan

birden önümüzde açılan genişliğin o soluk resminden

yalnız ölenler mi anlar sevdiğim, ben burada karanlığım şimdi

ışığımı istemeliyim senden,  ışığımı istesem vermez miydin.

 

2004

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !